سلام من ۱۳ سالمه و خب برای راهنمایی وارد این سایت شدم من آدم درونگرا و خجالتی هستم تو مدرسه دوستان کمی دارم پارسال جزوه یه اکیپ بودم ولی خب الان امسال واقعا روم نمیشه برم جلو پیششون درونگرا ها درک میکنن یه جور اضطراب دارم که نکنه بهم اینو بگن اونو بگن و خب از جایی که امسال دختر عموم و یسری بچه های کلاس زبانم میخوان بیان مدرسه من واقعا دوست ندارم ببینن که تنهام و هیچ دوستی ندارم واقعا الان فکر مدرسه رو میکنن عضا میگیرم و میخوام گریه کنم لطفا راهنمایی کنید جایی برای مشاوره آنلاین رایگان میشناسید
سلام عزیزم. خوشحالم که اینجا نوشتی و کمک خواستی. از حرف‌هات معلومه فکرِ شروع مدرسه چقدر بهت فشار آورده. لازم نیست روز اول خودت رو مجبور کنی بری وسط یک جمع یا به کسی ثابت کنی دوست‌های زیادی داری. حتی سلام کردن به یکی از دوست‌های پارسالت، یا نشستن کنار کسی که باهاش راحت‌تری، می‌تونه یک شروع کوچک باشه.
اگر دلت خواست به همون بچه‌های پارسال نزدیک بشی، می‌تونی از قبل به یکی‌شون یک پیام ساده بدی: «سلام، امسال هم مدرسه‌مون یکیه؟ خوشحال می‌شم ببینمت.» لازم نیست از همین حالا حدس بزنی چه جوابی می‌دهند. کم بودن تعداد دوست‌هات هم چیزی نیست که بابتش خجالت بکشی.
چون گفتی با فکر مدرسه دلت می‌خواد گریه کنی، خوبه همین امروز این موضوع رو به یک بزرگسال امن، مثل پدر یا مادر، یکی از نزدیکانت یا مشاور مدرسه بگی. حتی می‌تونی همین متنی رو که اینجا نوشتی بهش نشون بدی.
از مشاور مدرسه بخواه همراهت یک گزینه مناسب و مطمئن پیدا کند. لازم نیست با این نگرانی تنها بمونی.